എന്‍റെ കഥപ്പുസ്തകത്തിനു ഒരാമുഖം

എന്‍റെ രക്ത ബന്ധങ്ങള്‍, ഞാന്‍ പരിചയപ്പെപ്പെട്ടവര്‍,അടുക്കാന്

‍ശ്രമിച്ചവര്‍,  സ്നേഹിക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചവര്‍....ഒക്കെ വലിയ
തിരക്കുള്ളവരായിരുന്നു.സ്നേഹനിരാസങ്ങളുടെ ആ മഴനിഴല്‍ പ്രദേശത്ത്
ഉഴറിയാവാം ഞാന്‍  എന്നോട് തന്നെ സംസാരിക്കാന്‍ ശീലിച്ചത്. പിന്നെ എന്‍റെ
ചോദ്യങ്ങളും അവയ്ക്ക് പ്രതീക്ഷിക്കാവുന്ന ഉത്തരങ്ങളും ഞാന്‍ തന്നെ ചമച്ചു
 തുടങ്ങി. തനിയെ സംസാരിച്ചു നടക്കുന്ന ഏകാന്തതകളില് ഒരേ സമയം പല
കഥാപാത്രങ്ങളുടെ മാനസിക അവസ്ഥകളിലൂടെ കടന്നു പോകാനും അവര്‍
ചിന്തിക്കുന്നത്  പോലെ ചിന്തിക്കാനും അവരുടെ ഭാഷയില്‍ സംസാരിക്കാനും
എനിക്ക് ധാരാളം സമയം ലഭിക്കുമായിരുന്നു.....‍.....അങ്ങനെ രൂപം കൊണ്ടവയാണ് മിക്ക കഥകളും...കഥകളും ഉപകഥകളുമായി ജീവിതം ഇങ്ങനെ നീണ്ടു പരന്നു കിടക്കുമ്പോള്‍ കഥകള്‍ക്കാണോ ക്ഷാമം ???????